අහසෙ දුරක ඉඳන්..
ගොරව ගොරව..
පා වෙලා ඇවිත්..
මගේ ඔළුවට උඩින් හිට ගත්තම මං බය උනා තමයි..
මං හිතුවෙ..මහ ධාරාණිපාත වැස්සකින් මාව තෙමල ලෙඩ කරවන්න කියල..
ටික වෙලාවකට පස්සෙ ඔයා අපහු ඈතට හුළඟ එක්ක ගහගෙන ගියා...
අව්වට මගෙ ඔළුව පිච්චෙද්දි තමයි තෙරුනේ..
වැස්සට තෙමුනත් ඔයාගෙ හෙවන කොච්චර සනීපද කියල
ජීවිතය ලඟ නැත
අත පොවන්නේ නැත
ආදරය විසි කර
සොයන්නට යමි යන්න
ගිණි අව්වට මහ වැස්සට
වේලුනු තෙමුනු
මහ කළුගලක්
ගෙන හෙමින් සීරුවට
ගල් කටුව තබමින්
මිටි පහර ගසමින්
කළු ගල් කැබළි කඩමින්
මතු කලෙමි සිත් පිත් නැති
සාලිය කුමරුවන්
අශෝක මාලා මෙන්
හැඳ පැලඳ මමත්
කොණ්ඩයට දාස් මලක්ද ගසා
කැඩපතින් හැඩ බලා
මදක් සිනා සී
සිටගෙන පිළිරුව
ඉදිරියෙන්
බාලාසිටිමි
සිනාසෙන තෙක් කුමරුවන්
මා සමඟ
නීරස නවකතාවක
අලංකාර වූත් විච්ත්‍රවත් වූත්
පිටකවරය වගෙයි
ඔබේ ආදරේ_________________
හොරා ගත් හිත මතට
අතුරවා ආදරය
තැවරුවත් හාදුවක්
හෙමි හෙමින් තොල් මතට
දැනෙන්නෙම හදවතට
''මට ඔයා පිට කෙනෙක්''
ගෙන ගියා ජීවිතය,,
විඳින්නට ඉඩක් නොතබාම,,
ආසයි මමත් දැන ගන්න,,,
පාට පාටද ජීවිතය
ආදරේ කරන්නවුන් කියන
ලෙසටම,,
නිවි නිවී දැල්වෙන
ඉටි පහන් දැල්ල යට
දෙනෙත් රතු වී බොඳව යනතුරු
හිරු නඟින යාමෙට
ලියා අහවර කෙරුනු
මගේ අවසන් කවිය
ඔබ නමින් පද බැඳුනු
බහාලූයෙමි ආදරේ පිරවූ
රෝස පැහැ ගත් පුංචි කවරෙක
කවි කතා පිරවුනු
දූවිලි වැදුනු පරණ පෙට්ටගම
ඇඳ යටින් ගෙන පිටට
ඉබි යතුරු ගලවා තැන්පත් කලෙමි
ඔබේ ඇස නොගැටුනු
සියදහස් වර ආදරේ ලියැවුනු
කවි කොළ අතර
රෝස පැහැ ලියුම් කවරය
