නුඹ ලියූ කවි
මගේ තාලෙන්
සිහින් සුළඟට ගයාපන්

නුඹේ නෙතඟින් 

ගලන ප්‍රේමය
වළාකුළු මත තවරපන්

මා මතක බව
නුඹ මගේ බව
හසුනකින් මට එවාපන්

නුඹෙ සොඳුරු වත
සිනා පිරි මුව
මගෙයි
සැමගෙන් සඟවපන්

ඔයගෙ ආදරෙත් හැමදාම පායන හඳ වගේ..
එන්න එන්න අඩු වෙනව
අඩු වෙලා නැත්තටම නැති වෙලා යනව....
නැති වෙලා ටික ටික මතු වෙනවා
සමහරදාට මදි නොකියන්න
මුළු අහසම වහගෙන පුර හඳ පායනව වගේ
මගේ හිතේ පායනව.......

කැළෑ මල් සිඹිමින් සිට
හිටි හැටියේ අනවසරයෙන්
එදා අප ගමන් ගත් පටු මඟට
කඩා වැදි
අරමුණක් නැති සමනලුන්

නුඹට ලබැඳි වදනින්
මිමිණූ
පෙම් ගී
දෙතොල් උල් කර
උරුවම් බාමින්
යලිත් වා තලයත මුසු කරමින්...
අත නොපොවන දුරක පිපි
රතු රෝස මලක්
ඇයට පෙනවමින්....
මල් උයන මැදින් වැටුනු
මා කියා දුන් පටු මඟ ඔස්සේ
ඈ අත ගෙන පියමනින්නේ
මට පෙම් කල නුඹමද?

හීනයක්ව ඔබ එන්න
රිදුනු හද සනසන්න
පවනක්ව සිප ගන්න
ආදරෙන් ලඟ ඉන්න...

ජීවිතේ දෝතින්ම
රැගෙන ඔබ යළි එන්න
නෙතු පියන් නොවසාම
සිහිනයක සැතපෙන්න....

මොහොතකට හෝ අපිට
ලෝකයෙන් සැඟවෙන්න
අපගේම කිව හැකි
ලෝකයක තනි වෙන්න

එපා මා හැරයන්න
ඔබ මගෙම වී ඉන්න........

රෝස උයනින් එහා ලෝකය........................................... . .

පැමිණෙන්න 
මා දෑත ගෙන
පියමනින්න
විවර වුනු දොර පියන් සහිත
රෝස මල් උයන වෙත..........


තැනින් තැන පිපුණු
දුහුවිලි වැදුනු රෝස මල්
මුමුනාවි උන්ගේ බසින්
අපට පමණක් ඇසෙන විලසින්
අතීත ප්‍රේමවෘතාන්තයන්
කිසිදා අනාවරණය නොවුනු.......


කෙඳිරිලි හඬට
දෙසවන් යොමු නොකරන්න
පෙම්වත...
හඬ නොනැගෙන පරිදි
පියවර තබා
ඇවිද යමු අපි
රෝස මල් උයන අවසන
කිසිදා විවර නොකළ
දිරා ගිය  දොරටුව වෙත....

ගැටවර කන්ද_______

මහ වනයක් මැද
තමන්ගෙ පාඩුවෙ
බිමත් බලාගෙන
ගලා බහින ගඟ
දැක දැක ඉන්නට
බැරි හැටි කන්ඳට

ඇය දුටු මුල් දින
සිට මේ කන්ඳට
නින්දක් නැති බව
කියනව හරියට

පසු දින අලුයම
හිරු නඟිනා විට
මඟ රැකගෙන හිඳ
''ගුඩ් මෝර්නින් ගඟ''
කියනව හෙමිහිට
නෑසෙන තරමට
අහල පහළ ඉන්නා
කඳු ගැටයට

හොරැහින් බැලුවත්
නොඇසුන ගානට
අඩම්බරයෙන්
ඔරවා කන්ඳට
ඇය යයි සන්සුන්
ගමනින් දිගටම

කහ මල් ගවුමක්
ඇඳ ගී මුමුණන
මිටියාවත පීරා
එන මඳ සුළඟට

කොඳුරා කිව්වලු
කන්දක දුක් ගීතය

ලා නිල් පැහෙයෙන්
දිදුලන ඇගෙ වත
විනිවිද පෙනෙනා
සළු හඳිනා ගත
යන එන විට
කඳු සිඹිනා කෙස් රොද

ඇය දුටු මුල් දින
මගෙ සිත ගත් බව
කියන්න සකිසඳ
ඇය එන මඟ හිඳ

ඉනාව______

මුළු ජීවිතේම පීර පීර හොයපු
ආදරේ,,
කියා දුන්නු හිනාව
ඔයාගෙ මුහුණෙන් දැක්ක වෙලාවෙ
නොදැක්ක වගේ
අහක බලාගත්තනම්
ඇත්තමයි
මගේ හිතට අද මෙච්චර ලෙඩ දුක් නැහැ,,